-๘มาตรา ๒๐ ในกรณีที่ผู้ส่งข้อมูลได้รับการตอบแจ้งการรับจากผู้รับข้อมูล ให้สันนิษฐานว่า ผู้รั บข้อมู ล ได้ รับข้ อมู ล อิ เล็ กทรอนิกส์ ที่เกี่ ยวข้องแล้ว แต่ข้ อสันนิ ษฐานดั งกล่าวมิใ ห้ถือว่าข้ อมู ล อิเล็กทรอนิกส์ที่ผู้รับข้อมูลได้รับนั้นถูกต้องตรงกันกับข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ที่ผู้ส่งข้อมูลได้ส่งมา มาตรา ๒๑ ในกรณีที่ปรากฏในการตอบแจ้งการรับข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์นั้นเองว่าข้อมูล อิเล็กทรอนิกส์ที่ผู้รับข้อมูลได้รับเป็นไปตามข้อกําหนดทางเทคนิคที่ผู้ส่งข้อมูลและผู้รับข้อมูลได้ตกลง หรือระบุไว้ในมาตรฐานซึ่งใช้บังคับอยู่ ให้สันนิษฐานว่าข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ที่ส่งไปนั้นได้เป็นไปตาม ข้อกําหนดทางเทคนิคทั้งหมดแล้ว มาตรา ๒๒ การส่งข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ให้ถือว่าได้มีการส่งเมื่อ ข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์นั้นได้ เข้าสู่ระบบข้อมูลที่อยู่นอกเหนือการควบคุมของผู้ส่งข้อมูล มาตรา ๒๓ การรับข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ให้ถือว่ามีผลนับแต่เวลาที่ข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์นั้นได้ เข้าสู่ระบบข้อมูลของผู้รับข้อมูล หากผู้ รับข้อ มู ล ได้กําหนดระบบข้ อมูล ที่ ประสงค์ จ ะใช้ ใ นการรับข้ อมูล อิ เล็ก ทรอนิ กส์ไ ว้ โดยเฉพาะ ให้ถือว่าการรับข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์มีผลนับแต่เวลาที่ข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์นั้นได้เข้าสู่ ระบบข้อมูลที่ผู้รับข้อมูลได้กําหนดไว้นั้น แต่ถ้าข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ดังกล่าวได้ส่งไปยังระบบข้อมูล อื่นของผู้รับข้อมูลซึ่��มิใช่ระบบข้อมูลที่ผู้รับข้อมูลกําหนดไว้ ให้ถือว่าการรับข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์มีผล นับแต่เวลาที่ได้เรียกข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์จากระบบข้อมูลนั้น ความในมาตรานี้ใ ห้ ใ ช้บังคับ แม้ระบบข้ อมูลของผู้รับข้อมู ล ตั้ งอยู่ในสถานที่อีก แห่งหนึ่ง ต่างหากจากสถานที่ที่ถือว่าผู้รับข้อมูลได้รับข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ตามมาตรา ๒๔ มาตรา ๒๔ การส่งหรือการรับข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ ให้ถือว่า ได้ส่ง ณ ที่ทําการงานของผู้ส่ง ข้อมูล หรือได้รับ ณ ที่ทําการงานของผู้รับข้อมูล แล้วแต่กรณี ในกรณี ที่ ผู้ ส่ ง ข้ อ มู ล หรื อ ผู้ รั บ ข้ อ มู ล มี ที่ ทํ า การงานหลายแห่ ง ให้ ถื อ เอาที่ ทํ า การงานที่ เกี่ยวข้องมากที่สุดกับธุรกรรมนั้นเป็นที่ทําการงานเพื่อประโยชน์ตามวรรคหนึ่ง แต่ถ้าไม่สามารถ กําหนดได้ว่าธุรกรรมนั้นเกี่ยวข้องกับที่ทําการงานแห่งใดมากที่สุด ให้ถือเอาสํานักงานใหญ่เป็น สถานที่ที่ได้รับหรือส่งข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์นั้น ในกรณีที่ไม่ปรากฏที่ทําการงานของผู้ส่งข้อมูลหรือผู้รับข้อมูล ให้ถือเอาถิ่นที่อยู่ปกติเป็น สถานที่ที่ส่งหรือได้รับข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ ความในมาตรานี้มิให้ใช้บังคับกับการส่งและการรับข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์โดยวิธีการทางโทร เลขและโทรพิมพ์ หรือวิธีการสื่อสารอื่นตามที่กําหนดในพระราชกฤษฎีกา มาตรา ๒๕ ธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ใดที่ได้กระทําตามวิธีการแบบปลอดภัยที่กําหนดใน พระราชกฤษฎีกา ให้สันนิษฐานว่าเป็นวิธีการที่เชื่อถือได้