13 s tim u vezi provedu efikasnu istragu. Apelant ukazuje da niko nije odgovarao za krivično djelo zloupotrebe službenog položaja ili ovlasti iz člana 383, krivično djelo sprečavanja ili ometanja javnog okupljanja iz člana 190. stav 1, krivično djelo nasilničkog ponašanja iz člana 362, te krivično djelo oštećenja kompjuterskih podataka ili programa iz člana 393. stav 2. KZFBiH. 47. Zatim, apelant je ukazao da se garancije zaštite seksualnog života, odnosno seksualne orijentacije, koje su obuhvaćene članom 8. Evropske konvencije, odnose i na pravo svake osobe da bude djelotvorno zaštićena od napada na njen odabrani društveni identitet, kako u materijalnom tako i u proceduralnom smislu, što je u konkretnom slučaju potpuno izostalo. 48. Apelant tvrdi da mu je povrijeđeno pravo na slobodu okupljanja i udruživanja iz člana 11. Evropske konvencije jer je izostala zaštita njega, njegovih članova i simpatizera u ostvarivanju njihovog prava na mirno okupljanje s obzirom da prisutne policijske snage nisu bile ni adekvatne ni dovoljne da spriječe nasilje koje se dogodilo, a zbog čega je došlo do povređivanja njegovih članova i simpatizera. Također, ukazuje da je nasilje nastavljeno i daljnjim progonom organizatora i učesnika Festivala, a da se policijska zaštita svela samo na konstatovanje posljedica. Također, apelant ističe i da je izostala djelotvorna istraga koja mora biti provedena po službenoj dužnosti, odnosno da do danas nisu preduzete odgovarajuće mjere da se otkrije ko su bili organizatori i izvršioci napada na učesnike Festivala, niti je protiv nekog podignuta optužnica za krivično djelo sprečavanja ili ometanja javnog okupljanja iz člana 190. stav 1. Krivičnog zakona FBiH, iako su mediji objavili i slike i imena napadača. 49. U prilog tvrdnji o povredi prava na djelotvoran pravni lijek iz člana 13. Evropske konvencije apelant je istakao da je Parlamentarna skupćina Vijeća Evrope donijela Rezoluciju 1926 (2008) kojom su osuđeni diskriminacija i nasilje prema organizatorima i učesnicima Sarajevo Queer festivala i kojom su vlasti BiH pozvane da „hitno i temeljito istraže te napade, te odgovorne privedu pravdi“. Apelant tvrdi da su javne vlasti propustile da to učine, te da mu na raspolaganju ne stoji efektivno pravno sredstvo zbog povrede prava iz čl. 3, 8. i 11. Evropske konvencije. 50. U vezi s povredom prava na zabranu diskriminacije iz člana 14. Evropske konvencije, u vezi s pravima iz čl. 3, 8, 11. i 13, te prava iz člana 1. Protokola broj 12, apelant je istakao da je glavni razlog za prijetnje članovima apelanta prije Festivala, kao i za napad tokom i nakon Festivala, seksualna orijentacija apelantovih članova i seksualni identitet pripadnika LGBTIQ populacije, kao i veliko javno neodobravanje njihove javne prezentacije. U vezi s tim je ukazano na medijske izjave državnih zvaničnika i predstavnika vjerskih zajednica o homoseksualizmu kao bolesti, privatnoj stvari koju treba ograničiti iza „četiri zida“ i drugim