5 2) obrazę przepisów postępowania – art. 4 k.p.k., art. 7 k.p.k. i art. 92 k.p.k. przez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego, która miała wpływ na treść orzeczenia; 3) rażącą niewspółmierność – łagodność – orzeczenia o karze, polegającą na wymierzeniu kary nieuwzględnienia dyscyplinarnej we właściwy upomnienia, sposób wagi i będącą ciężaru wynikiem gatunkowego popełnionego przewinienia; jego szkodliwości dla wymiaru sprawiedliwości; celu prewencyjnego, jaki powinna spełniać kara dyscyplinarna, a także stopnia zawinienia sędziego wynikającego z błędnego ustalenia, że przypisany czyn popełniony został nieumyślnie. Podnosząc powyższe zarzuty, na podstawie art. 427 § 1 k.p.k. w związku z art. 128 u.s.p., Minister Sprawiedliwości wniósł o zmianę wyroku przez wymierzenie sędziemu C. S., na podstawie art. 109 § 1 pkt 2 u.s.p. kary dyscyplinarnej nagany. Na rozprawie w dniu 14 maja 2019 r. przedstawiciel Ministra Sprawiedliwości podtrzymał wniesione odwołanie, obrońca obwinionego adw. M. G. wnosił o oddalenie odwołania Ministra Sprawiedliwości i uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w […] – Sądu Dyscyplinarnego oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku o uznanie, że czyn obwinionego stanowił przypadek mniejszej wagi i odstąpienie od wymierzenia kary, natomiast obrońca obwinionego sędzia E. B. wnosiła jak obwiniony a zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego wnosił o utrzymanie w mocy wyroku Sądu I instancji i nieuwzględnienie wniesionych odwołań. V. Rozważania Sądu Najwyższego Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Odwołania nie zasługują na uwzględnienie. Ustalenia faktyczne i rozważania prawne zaprezentowane w uzasadnieniu wyroku Sądu Apelacyjnego w […] – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 20 marca 2018 r., są na tyle poprawne, że nie prowadzą do uchylenia lub zmiany orzeczenia.