[2021] 2 MLRA Peguam Negara Malaysia v. MKINI Dotcom Sdn Bhd & Anor 453 Wilkins Outline of the Law of Evidence, 6th edn (London: Butterworths, 1986) at 39; M Hirst, Andrews & Hirst on Criminal Evidence, 3rd edn (London: Sweet & Maxwell, 1997) at p 115. It is an alternative mechanism to prove a fact other than by adducing direct evidence. [47] Section 114A was legislated vide Amendment Act A1432 in 2012. The Explanatory Statement to the Bill outlined the objective of enacting this provision. It sought to provide for the presumption of fact in the publication. This presumption will assist in identifying and in proving the identity of an anonymous person involved in the publication through the internet. [48] The Hansard of the Dewan Rakyat during the tabling of the amendment on 18 April 2012 revealed that the objective was to alleviate problems and weaknesses that occur in cybercrime activities on the internet. One of the main aims was to tackle the issue of internet anonymity. We refer below to the excerpts of the revealing speech read out in Parliament by the Minister to appreciate the rationale behind s 114A: “Perkembangan yang pantas dalam penggunaan internet dan teknologi maklumat pada masa kini telah membawa kepada berleluasanya jenayah siber dan kesalahan jenayah yang dilakukan melalui internet. Sehubungan dengan itu, kerajaan telah mengenal pasti bahawa Akta Keterangan 1950 perlu dipinda bagi menangani isu ketanpanamaan internet iaitu, dengan izin, internet anonymity. Susan W. Brenner, seorang professor undang-undang dan teknologi di University of Dayton School of Law telah menggambarkan isu internet anonymity, dengan izin, seperti yang berikut, dengan izin. “A man can be a woman, a woman can be a man. A child can be an adult, a foreigner can pass for a native. All of which makes the apprehension of cyber criminal that much more difficult”. Penggunaan internet membolehkan sesiapa sahaja menyembunyikan identiti sebenar mereka dan ini menjadikan ‘ketanpanamaan’ pelaku kesalahan jenayah satu halangan paling besar dalam menangani aktiviti jenayah siber. Jenayah yang dilakukan melalui internet seperti menghasut, menipu, menghina mahkamah, menceroboh dan mencuri maklumat. ... Walaupun dapat dikenal pasti dengan jelas lokasi, alamat IP dan pemiliknya tetapi amat sukar untuk membuktikan siapakah yang sebenarnya menghantar e-mel tersebut. Penyelesaian bagi masalah ini ialah dengan mengalihkan tumpuan kepada pihak lain yang boleh dikenal pasti seperti pemilik komputer, pemilik alamat IP, IP address, dengan izin, pemilik alamat e-mel dan pemilik kelengkapan dan peralatan yang daripadanya kesalahan jenayah dilakukan dan mengenakan anggapan liabiliti ke atas mereka tanpa mengira bahawa penglibatan mereka adalah secara langsung atau tidak langsung. Oleh yang demikian, kerajaan mencadangkan peruntukan sewajarnya mengenai anggapan yang berasaskan owner honest principal dimasukkan