3
Z ustaleń Sądu wynika, że obwiniony nie kwestionował autorstwa maili,
jednak pisał je pod wpływem emocji związanych z postępowaniem byłej żony oraz
instrumentalnego traktowania go przez członków rodziny. Biorąc jednak pod uwagę
konieczność panowania przez sędziego nad emocjami, dwukrotne wysłanie
poniżających maili do byłej żony, będącej sędzią oraz odmowę przeproszenia za
treść maili, Sąd Apelacyjny uznał, że nie był to przypadek mniejszej wagi, dlatego
karę upomnienia uznał za odpowiednią do przewinienia dyscyplinarnego.
Odwołanie od powyższego wyroku złożył obwiniony oraz Krajowa Rada
Sądownictwa.
KRS, w odwołaniu wniesionym na korzyść obwinionego, zaskarżyła wyrok
Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w zakresie czynów opisanych w pkt 1 i
2, zarzucając na podstawie art. 438 pkt 3 k.p.k. w związku z art. 128 ustawy –
Prawo o ustroju sądów powszechnych błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za
podstawę
orzeczenia
polegający
na:
błędnym
ustaleniu,
że
zachowania
obwinionego opisane w pkt 1 i 2 wyroku, stanowiące przewinienia dyscyplinarne
uchybiające godności sprawowanego urzędu sędziego, o których mowa w art. 107
§ 1 ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych nie stanowią przewinień
dyscyplinarnych mniejszej wagi, co miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku,
ponieważ skutkowało wymierzeniem kar dyscyplinarnych.
Z powołaniem się na powyższe zarzuty, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w
związku z art. 128 u.s.p., KRS wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w
zakresie czynów wskazanych w pkt 1 i 2 i orzeczenie odstąpienia od wymierzenia
kar dyscyplinarnych, po przyjęciu, że stanowią one przewinienia dyscyplinarne
mniejszej wagi.
Obwiniony zaskarżył powyższy wyrok w pkt I w przedmiocie uznania
obwinionego winnym przewinień dyscyplinarnych opisanych w pkt 1 i 2,
stanowiących uchybienie godności sprawowanego urzędu sędziego, o których
mowa w art. 107 § 1 u.s.p. Zarzucił wyrokowi w pkt I na podstawie art. 438 pkt 1, 2 i
3 k.p.k. w związku z art. 128 u.s.p.:
1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia
polegający na uznaniu, że była żona obwinionego sędzia H. R. (primo voto O.)
mogła wydrukować prywatną korespondencję mailową i bez zgody obwinionego