10 stawianych sędziom w tym zakresie sprowadza się do sposobu, formy i miejsca prezentowania tych poglądów. Treść wpisu wskazywała wyraźnie na negatywny stosunek obwinionego względem porównywanej osoby. Poglądy polityczne publicznie wyrażone przez obwinionego sędziego oraz ich forma wykraczają poza granice konstytucyjnie gwarantowanej wolności słowa pozbawiając sędziego przymiotu apolityczności, co w konsekwencji uchybia godności powierzonego mu urzędu i stanowi przewinienie dyscyplinarne (art. 107 § 1 u.s.p.). Również pozostałe zarzuty, w których autorzy domagają się zaostrzenia kary dyscyplinarnej lub odstąpienia od jej wymierzenia nie zasługują na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny w […] ukarał obwinionego karą upomnienia. Sąd Najwyższy podziela rozstrzygnięcie wydane przez Sąd Apelacyjny i powołane argumenty uzasadniające wymiar kary. Stopień społecznej szkodliwości czynu obwinionego był większy niż znikomy. Obwiniony naruszył dobra o dużym znaczeniu - godność urzędu sędziego, a także prestiż polskiego sądownictwa angażując się publicznie w dyskusję, nierozważnie narażając na szwank wizerunek sędziów jako zaangażowanych po jednej ze stron sporu politycznego, co naruszało interes całego wymiaru sprawiedliwości i wskazuje na istotną szkodliwość jego zachowania dla służby sędziowskiej. Z drugiej strony wypada zauważyć, że już po popełnieniu przedmiotowego czynu obwiniony sędzia usunął wpis, przeprosił i wyjaśnił, że komentarz nie był stanowiskiem Stowarzyszenia […], tylko jego prywatnym zdaniem, zrezygnował z funkcji członka zarządu Oddziału […], a następnie z członkostwa w Stowarzyszeniu. Ponadto, przedmiotowe zdarzenie miało charakter incydentalny a obwiniony jako sędzia cieszy się w pracy dobrą opinią. Przytoczone okoliczności, przesłanki wskazane w art. 53 k.k. i art. 55 k.k., dają uzasadnioną podstawę do przyjęcia, że kara upomnienia jest adekwatną i współmierną oraz wystarczająco dolegliwą z punktu widzenia jej wszystkich celów. O kosztach postępowania dyscyplinarnego orzeczono na podstawie art. 133 u.s.p. a